Andrzej Franciszek Jarczewski

Inżynier, filozof i filolog
25.05.1950 Turku

Biografia

Urodził się 25 maja 1950 w Turku. Jest absolwentem Politechniki Śląskiej, Wydział Automatyki, Elektroniki i Informatyki (1974) oraz Uniwersytetu Śląskiego, Wydział Filologiczny (1979).

W latach 1974–1982 był nauczycielem akademickim w Instytucie Automatyki Politechniki Śląskiej. W latach 1983–1985 dozorca w KWK Zabrze-Bielszowice. W latach 1986–1991 pracował m.in. w firmie komputerowej Proster.

W marcu 1968 roku uczestniczył w protestach studenckich w Gliwicach. W latach 1975–1980 był członkiem Związku Nauczycielstwa Polskiego. Od 1980 roku był członkiem Komisji Zakładowej NSZZ Solidarność w Instytucie Automatyki PŚ.

W 1981 roku został redaktorem technicznym i autorem w tygodniku Informator NSZZ Solidarność Politechniki Śląskiej; był działaczem Gliwickiej Delegatury NSZZ Solidarność Regionu Śląsko-Dąbrowskiego, a po 13 grudnia 1981 – Drugiego Garnituru Gliwickiej Delegatury Solidarność. W 1982 roku założył Akademicką Grupę Oporu na Politechnice Śląskiej, był redaktorem Manifestacji Gliwickiej, AGO i Stanu Ducha. Pod kierownictwem Tadeusza Drzazgowskiego wspólnie organizował manifestacje 3 maja i 31 sierpnia 1982 roku w Gliwicach. W 1985 roku aresztowany, 12 maja 1986 roku skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach na 2 lata więzienia, zwolniony we wrześniu 1986 roku na mocy amnestii. W 1988 roku był współtwórcą sieci informacyjnej o sytuacji w górnictwie dla Radia Wolna Europa; 25 sierpnia 1988 roku został zatrzymany na 48 godz. W 1989 roku był organizatorem ostatniej manifestacji gliwickiej. W latach 1982–1989 był rozpracowywany przez KRMO w Gliwicach/Wydz. III-1 WUSW w Katowicach w ramach KE krypt. Redaktor, SOR: Wiosna, Balon oraz Samodzielni.

W 1989 roku był współzałożycielem Gliwicko-Zabrzańskiego Komitetu Obywatelskiego Solidarność, a w latach 1990–1991 przewodniczącym Gliwickiego Komitetu Obywatelskiego Solidarność. W listopadzie 1990 był przewodniczącym Krajowej Konferencji Komitetów Obywatelskich w Warszawie. W grudniu 1989 z grupą działaczy doprowadził do wyboru pierwszego w Polsce prezydenta miasta z Solidarności, Zbigniewa Pańczyka. W 1990 roku był współzałożycielem Partii Chrześcijańskich Demokratów. W latach 1994–2002 pełnił funkcję wiceprezydenta Gliwic. W latach 1995–2000 był prezesem Aeroklubu Gliwickiego. W latach 2003–2016 był kierownikiem Radiostacji Gliwice, a w latach 2017–2023 zastępcą redaktora naczelnego miesięcznika Śląsk.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Współzałożyciel Gliwicko-Zabrzańskiego Komitetu Obywatelskiego Solidarność i lider regionu w latach 1989–1990
Wiceprezydent Gliwic (1994–2002)
Prezes Aeroklubu Gliwickiego (1995–2000)
Odznaczenia: Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2007), Krzyż Wolności i Solidarności (2015), Medal Pro Patria (2016)

Ciekawostki

Uczestniczył w protestach studenckich w Gliwicach w marcu 1968 roku.
W 1982 roku współorganizował manifestacje 3 maja i 31 sierpnia 1982 roku w Gliwicach.
W 1989 roku współzałożył Gliwicko-Zabrzański Komitet Obywatelski Solidarność.

Udostępnij