Andrzej Konrad Piasecki

Historyk i politolog
21.09.1962 Turek

Biografia

Andrzej Konrad Piasecki (ur. 21 września 1962 w Turku) jest polskim historykiem i politologiem specjalizującym się w samorządzie terytorialnym, komunikacji społecznej, systemach wyborczych i zarządzaniu kryzysowym. Nauczyciel akademicki.

W 1986 roku ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1993 roku uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie historii najnowszej, promotorem pracy doktorskiej był prof. Wojciech Wrzesiński. W 2004 roku Rada Wydziału Studiów Międzynarodowych i Politycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie nauk o polityce, na podstawie pracy Władza w samorządzie terytorialnym III RP. Teoria i praktyka kadencji 1990–2002. W 2011 roku Prezydent Bronisław Komorowski nadał mu tytuł profesora nauk humanistycznych.

Pracował w Uniwersytecie Zielonogórskim, gdzie kierował Katedrą Marketingu Politycznego w Instytucie Politologii, w Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie, gdzie był kierownikiem Katedry Samorządu i dyrektorem Instytutu Prawa, Administracji i Ekonomii oraz w Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi. Od 2022 roku wykłada na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie.

W 2013 był recenzentem obok prof. biskupa Tadeusza Pieronka i prof. Magdaleny Środy w postępowaniu o nadanie Jerzemu Owsiakowi tytułu doktora honoris causa.

W 2015 wraz z profesorami Grzegorzem Gorzelakiem, Kazimierzem Bandarzewskim i Markiem Mączyńskim był wykładowcą w cyklu seminariów naukowych 25th Anniversary of a New Model of Local Government in Poland and China Local Government in the Reform and Opening Era, zorganizowanych na chińskich uniwersytetach przy okazji oficjalnej wizyty prezydenta RP w Chinach.

Był ekspertem Narodowego Centrum Nauki oraz Państwowej Komisji Akredytacyjnej, a także członkiem Komisji Administracji Publicznej Komitetu Nauk o Polityce PAN.

Autor i współautor ponad stu publikacji, w tym artykuły, książki i redakcje prac zbiorowych. Wypromował dwunastu doktorów i około pięćset magistrów. W 2023 roku Szef Urzędu do Spraw Kombatantów przyznał mu status działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych i odznakę Za zasługi dla niepodległości 1956–1989, a w 2024 roku Prezydent RP nadał Krzyż Wolności i Solidarności.

Wybrane publikacje

  • Lubuska czwarta władza, Zielona Góra 2000, ISBN 83-910977-2-2
  • Referenda w III RP, Warszawa 2005, ISBN 83-011452-8-5
  • Menadżer i polityk. Wójt, burmistrz, prezydent miasta, Kraków 2006, ISBN 83-923884-2-9
  • Samorząd terytorialny i wspólnoty lokalne, Warszawa 2009, ISBN 978-83-01-20988-9
  • Wybory w Polsce 1989–2011, Kraków 2012, ISBN 978-83-609-4046-4
  • Wiek burzy i spokoju. Kalendarium dziejów Polski 1918–2018, Warszawa 2018, ISBN 978-83-01-19844-2
  • Kryzysy Polski współczesnej 1990-2022, Warszawa 2022, ISBN 978-83-01-22316-8
Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uzyskanie tytułu profesora nauk humanistycznych (2011).
Wypromowanie dwunastu doktorów i około pięćset magistrów.
Autor i współautor ponad stu publikacji naukowych.
Odznaczenia: Za zasługi dla niepodległości 1956–1989 (2023) i Krzyż Wolności i Solidarności (2024).

Ciekawostki

W 2023 uzyskał status działacza opozycji antykomunistycznej i odznakę Za zasługi dla niepodległości 1956–1989.
W 2024 otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności.
W 2013 był recenzentem w postępowaniu o nadanie Jerzemu Owsiakowi doktora honoris causa.

Udostępnij